Route overzicht

Hier vind je een korte samenvatting van de tocht. Ooit zal hier nog wel een uitgebreider verhaal verschijnen.

Foto’s kan je hier bekijken, of via een fotostream.

Vrijdag 09 juni: Luchon - Vallon de Burbe
In onweer aangekomen te Luchon. Ondanks het rotweer er meteen aan begonnen. Bivak in Vallon de Burbe. ’s Nachts regende het heel de nacht door.

Zaterdag 10 juni: Vallon de Burbe - Ibon de Gorgutas
Het is droog geworden. Via de Tuc du Plan de la Serre, Hospice de France naar Cirque de la Glère. Het was al laat wanneer ik doorklom naar de Port de la Glère. Even geschuild voor een hevige regenbui. Op het laatste stuk naar de Port de la Glère nog veel sneeuw. Stijgijzers en pickel kwamen goed van pas. Het was al nacht toen ik mijn akto neerpootte aan het Ibon de Gorgutas.

Zondag 11 juni: Ibon de Gorgutas - Ibon Blanco de Lliterola
In het Vall de Remuñe kwam ik zoals verwacht veel sneeuw tegen. Sneeuwbruggen overheen de Baranco de Remuñe noopten tot voorzichtigheid. De klim naar de Portal de Remuñe liep goed voor 80% over sneeuw maar moeilijkheden deden zich niet voor. Bivak aan zuidoostpunt van het nog volledig met sneeuw en ijs bedekte Ibon Blanco de Lliterola.

Maandag 12 juni: Ibon Blanco de Lliterola - Ibon de Perramo
Tijdens de voormiddag Perdiguero beklommen. Een lange klim, maar het uitzicht was top! Van Balaïtous en Vignemale in het westen tot Estats en de toppen in Andorra in het oosten. Vervolgens over een erg gevaarlijk stuk met steile sneeuwvelden (met daaronder de diepe afgrond) naar Collado Ubaga. Het was op dat stuk dat de pickel me gered heeft bij een schuiver die het gevolg was van een domme fout. Sneeuw botte te hard aan onder mijn stijgijzers en tien seconden voorheen zei ik nog bij mezelf van Joery, ge moet uw stijgijzers precies is regelmatig afkloppen… Later op de dag waande ik mezelf in het Paradijs. De Ibones de Escarpinosa zijn echte juweeltjes!

Dinsdag 13 juni: Ibon de Perramo - Ibon de Ferradurra
Van op Collado de la Plana Tuc des Corbets beklommen. Verder gezwommen in het Ibon de les Alforches. Daar kwam ik uit het water met een voet waar het bloed uitspoot. Hoe ik die snijwonde op mijn voetzool opgelopen had is me nog steeds een raadsel. Het duurde lang voor ik het bloeden onder controle kreeg. Ik dacht al meteen dat ik een dag rust moest gaan inlassen en voor vandaag geen poot meer vooruit kon komen. Een halfuur later was ik al mankend verder op weg naar de hoger gelegen meertjes in het Vall del Ibons. Zoals gepland hier ook nog een pak voedsel verstopt.

Woensdag 14 juni: Ibon de Ferradura - Ibon de Juncos
De route naar de Ibones de Juncos is volledig zoals Ton Joosten het beschrijft. Een erg desolate vallei die zijn mooiste kantjes pas op het einde prijs geeft.

Donderdag 15 juni : Ibon de Juncos - Ibon del Sen
Op Collado de Bocs maakte ik de beslissing om niet zoals gepland over de Sierra de Chia naar het Cotiella Massief te gaan. De lucht verraadde de komst van hevig onweer. De afdaling van Collado de Bocs was niet van de poes. Hier nog een interessante ontdekking gemaakt, een oud herderspad gevonden dat als een faja boven een afgrond loopt. Op geen enkele recente kaart heb ik dit teruggevonden. Faja de los Dzjow heb ik hem gedoopt. Verder over Collado de Barbarisa (redelijk te doen) naar Ibon del Sen. Bivak nabij de oude cabane onder het meer. ’s Nachts breken meermaals hevige onweders los.

Vrijdag 16 juni: Ibon del Sen - Ibon de Plan
Die ochtend geen groene maar een rode akto door het saharastof dat voorbije nacht tijdens het onweer uit de lucht werd gewassen. In Plan maakte ik een vroeger dan geplande bevoorrading. Het schamele winkeltje in het dorpje heeft maar net het hoogstnodige in voorraad. Verder in onweer naar het Ibon de Plan.

Zaterdag 17 juni: Ibon de Plan - Collado de Cotiella
Over Collado del Ibon naar Refugio de Armeña. Daar het weer goed bestudeerd en het licht kreeg groen voor de Cotiella. Op Collado de Cotiella vervolgens gebivakkeerd in de open lucht want ik wou erg graag op de Cotiella staan bij zonsopgang. Een geweldige nacht meegemaakt met mooi weerlicht in de verte… en ’s ochtends stond ik in de kou op de uitkijk op de top van Cotiella.

Zondag 18 juni: Collado de Cotiella - Ibon de Plan
Over Colladeta, Puerto de Espuy, Collado de Ribereta en Valle de Labasar weer naar Ibon de Plan, erg mooie route. Vanaf de middag was het al koekenbak. Onweren en hagelen dat het niet meer schoon was. Noodgedwongen onderweg moeten schuilen.

Maandag 19 juni: Ibon de Plan - Refugio de Viados
Een overgangsetappe via Plan en de onverharde weg naar Refugio de Viados waar ik niet met mijn akto mocht bivakkeren, ook niet tegen vergoeding. De huttenwaard wou perse dat ik in de Refuge overnachtte. More money in the pocket, you know.

Dinsdag 20 juni: Refugio de Viados - Ibon des Millas
Op weg naar het Ibon de Solana serieus gevloekt. Ongeveer halverwege de klim ontbreken steenmannetjes. Na bijna twee uur zoeken de verdere route gevonden, die meer dichtgegroeid is dan nog bestaande. Van het erg mooie Ibon de Solana, via het Ibon de Luzeros en Ibon des Lenes naar Ibon des Millas. ’s Nachts weer meermaals onweer.

Woensdag 21 juni: Ibon des Millas - Forau de la Neu
Over de Collado de Eriste naar het mooie Ibon de Llardaneta. Van daaruit Tuc de la Forqueta beklommen. Vervolgens naar het Forau de la Neu (2820m) aan de voet van de Posets waar ik bivakkeerde met de bedoeling om tegen het einde van de nacht op weg te gaan naar Posets. ’s Avonds nog Tucon Royo beklommen en een geweldige zonsondergang meegemaakt van op de rug van Espadas.

Donderdag 22 juni: Forau de la Neu - Camping Aneto
Posets in de wolken. Dan maar vertrokken om naar Benasque af te dalen voor nieuwe batterijen in mijn fototoestel want ik had ontdekt dat mijn reservebatterijen stuk waren. Onderweg het verstopte voedsel opgeraapt en vervolgens over Collado de Batisielles en doorheen het Valle de Estos naar camping Aneto.

Vrijdag 23 juni: Camping Aneto - Puerto de Gias
Doorheen het Valle de Estos naar de Ibones de Gias. Daar verder doorgeklommen naar de Picos de Clarabide en Pico de Gias om uiteindelijk akto neer te poten onder Puerto de Gias. ’s Avonds weer onweer dat met een pak hagel een winterlandschap achterliet.

Zaterdag 24 juni: Puerto de Gias - Ibones de Pico Royo
Afgedaald naar Refugio de Estos om dan naar Puerto de Ghistain te lopen. Daar nog steeds niet wetende waar te gaan bivakkeren ineens besloten om naar de verborgen en nog gedeeltelijk met ijs bedekte meertjes te gaan iets ten zuiden boven de col. Ik weet zelfs niet eens hoe ze heten. Heb ze maar Ibones de Pico Royo genoemd. Die nacht weer meermaals onweer.

Zondag 25 juni:
Heel de dag mistig en meermaals onweer. Ik hield een rustdag.

Maandag 26 juni: Ibones de Pico Royo - Collado del Signal de Biados
Korte etappe, Pico Leschabres beklommen. ’s Avonds weer onweer.

Dinsdag 27 juni: Collado del Signal de Biados - Ibones de Bachimala
Stunten moeten uithalen om de Ibones de Bachimala te kunnen bereiken. Nog een echte oude Pyreneeënroute. ’s Avonds nog Pico de la Pez (2930m) beklommen. Net op tijd weer beneden voor het avondonweer.

Woensdag 28 juni: Ibones de Bachimala - Lacs d’Aigues Tortes
Een nachtelijke beklimming van Gran Bachimala en de zonsopgang kunnen bewonderen van op de top. Verder die dag over de Puerto de la Pez en via Refuge de la Soula naar de Lacs d’Aigues Tortes. Onderweg weer in een onweer en hagelfestijn beland.

Donderdag 29 juni: Lacs d’Aigues Tortes - Lac des Isclots
Korte etappe zonder noemenswaardige hoogtepunten.

Vrijdag 30 juni: Lac des Isclots - Lac Saussat
Niks problemen om over Col des Gourgs Blanc te geraken. Vandaar uit Pic Gourdon beklommen. Daarna ook nog Pic Spijeoles. Over het rotstuk nabij de Tusse de Motarqué afgedaald naar het Lac Saussat terwijl het weer was beginnen onweren met grote hagelbollen… geen schuilplek te vinden… afzien… doorbijten. Het scheelde niet veel of ik had verwondingen opgelopen van de hagel.

Zaterdag 01 juli: Lac Saussat - Luchon
Over de GR10-snelweg met tegenzin naar Luchon afgedaald en onderweg nog Pic de Céciré meegepikt. De drie weken waren voorbij. Het had nog gerust dubbel zo lang mogen duren.