Eind januari en begin februari heerste er nogal onstuimig weer over de Alpen. Het sneeuwde vaak samen met enkele foehnepisodes die voor lawines zorgden. Geleidelijk keerde het mooie en stabiele weer terug met een standvastig hogedrukgebied boven het Europese continent. Maar de koude temperaturen dat dit met zich mee bracht “bevroren” de onstabiele sneeuwopbouw. Het hechtingsproces ging maar erg langzaam. Graag had ik een echte hoge sneeuwschoentrekking gemaakt, doorheen één van de hoogplateaus van de Oostelijke Alpen, het erg desolate Hagengebirge of het Steinernes Meer. Maar op het laatste moment ging alles nog de goede richting uit. Het sneeuwdek begon zich goed te hechten en de dag waarop ik vertrok daalde het lawinerisico onder 2000m, uitgegeven door de lawinedienst van Tirol zelfs van 2 naar 1. Zoals ik stilletjes al had zitten denken en hopen kon ik nu mijn meest gewaagde bestemming gaan aandoen, geen hoogplateau maar in plaats daarvan de Kitzbüheler Alpen.
De Kitzbüheler Alpen zijn gelegen in het oosten van Tirol en het westen van Salzburg in de Oostenrijkse Alpen. In het westen en noorden wordt het gebied begrenst door het Zillertal en de vallei van de Inn, in het zuiden en oosten door het dal van de Salzach en Saalach. Met de Kreuzjoch (2558m) als hoogste top vinden we hier nog geen hooggebergte terug. Het gebergte bestaat in hoofdzaak uit schiefer en leisteen. Wie wat van geologie afweet weet dat dit eerder ongewone gesteenten zijn in de Alpen, gesteenten die minder hard bestand zijn tegen erosie dan reguliere kalksteen of het metamorfe gesteente. Vandaar dat de Kitzbüheler Alpen zijn opgebouwd uit relatief zachte hellingen en brede open dalen. Dit maakt het een stuk geschikter om te sneeuwschoenen.
Omwille van dit weinig spectaculaire uitzicht van de Kitzbüheler Alpen wordt het gebied tijdens de zomer nauwelijks bezocht. De gemakkelijke paden en mooie uitzichten op de vergletsjerde Zillertaler Alpen en Hohe Tauern maken het in mijn ogen net wel interessant. Zeker voor gezinnen met kinderen bijvoorbeeld moet dit een paradijs zijn in de zomer. Tijdens de winter is het echter helemaal de tegenovergestelde wereld. Omdat de hellingen zo zacht zijn is het hier perfect om te tourskiën, zelfs voor de weinig ervaren skiër. Bij mooi weer en laag lawinerisico kan het lijken alsof half Oostenrijk in de Kitzbüheler Alpen ligt te skieën. Voor wie niet van drukte houdt (waaronder mezelf) kan dit een serieus minpunt zijn. Het pluspunt is wel dat je als arme sneeuwschoener dankbaar gebruik kan maken van de sporen uitgesleten door de tourskiërs.
Als je op sneeuwschoenen gaat vind ik persoonlijk dat je het meeste hebt aan een kort en smal model. Hiermee wordt je draagvlak uiteraard kleiner en kan je dieper weg zakken in de sneeuw, maar het grote voordeel krijg je op de hellingen, zeker als je dient te traverseren. Een stijgijzerklauw, een stijgstand en eventueel daalstand zijn zeker een must. Ik deed het met een TSL 325 Rando.
- Gebruikt kaartmateriaal:
- Alpenvereinskarte Nr. 34/1: Kitzbüheler Alpen west (1:50 000). De ideale kaart!
- Bekijk alle foto’s.
- Deze tocht staat ook gepost op hiking-info.net.










No comments
Comments feed for this article