Zondag 17 februari: Nadernachjoch (2100m) - Stanglhöhe (2276m)

Lawinenlagebericht vom Sonntag, den 17.02.2008, um 07:30 Uhr für Tirol

Verbreitet geringe Lawinengefahr

Lawinegefahr Kitzbüheler Alpen: Gering (1/5)

Beurteilung der Lawinengefahr

In den Tiroler Tourengebieten herrschen günstige Verhältnisse mit verbreitet geringer Lawinengefahr. Einzelne Gefahrenstellen befinden sich noch in sehr steilen, von Nordwest über Nord bis Nordost gerichteten Hängen oberhalb von etwa 2200m. Am ehesten kann man dabei an den Übergängen von wenig zu viel Schnee eine Lawine auslösen. In den inneralpinen Regionen ist der Schneedeckenaufbau etwas schlechter, hier können Lawinen noch innerhalb der Altschneedecke ausgelöst werden.

Schneedeckenaufbau

Sonnseitig ist die Schneeoberfläche meist tragfähig verharscht und firnt untertags auf. Idealen Firn findet man dabei an steilen, von Süd bis Südost gerichteten Hängen. Schattseitig ist die Schneeoberfläche in windberuhigten Lagen dagegen oft noch trocken und pulvrig. In hochalpinen Lagen ist der Windeinfluß in Form abgewehter oder hartgepresster Flächen spürbar. Inneralpin ist der Schneedeckenaufbau etwas schlechter, hier findet man zwischen härteren Krusten immer noch lockeren, bindungslosen Schwimmschnee.

Alpinwetterbericht der ZAMG-Wetterdienststelle Innsbruck

Ein Hoch erstreckt sich von Nordafrika über Mitteleuropa bis nach England. Es wird auch in den nächsten Tagen das Wetter im Alpenraum gestalten. Auch heute optimales Wintersportwetter infolge der Frostabschwächung und der ausgezeichneten Fernsicht. Die Windverhältnisse sind ebenfalls günstig. Temperatur in 2000m zwischen -7 bis -3 Grad, in 3000m um -8 Grad. Höhenwind: Schwacher, auf höheren Bergen mäßiger Nordostwind.

Tendenz

Gute Tourenverhältnisse mit geringer Lawinengefahr.

(Bron: www.lawine.at)

Afstand: 11.0km
Duur: 4h30
Klimmen: 850m
Dalen: 670m

Bergtoppen: Kröndlhorn (2444m), Stanglhöhe (2276m)

Het is half twaalf wanneer ik op weg vertrek. Deze ochtend weer zo vast geslapen dat ik mijn wekker in de slaap moet hebben af geduwd. Het overkomt me wel vaker. Snikheet was het in de tent toen ik wakker werd. Een zon die frontaal op de akto scheen moet goed zijn geweest voor een temperatuurverschil van meer dan 35 graden tussen tentlucht en buitenlucht. ’t Was eens iets anders deze ochtend.

Ik vertrek op weg naar de Kröndlhorn (2444m). Het eerste groepje tourskiërs is er ook al en bereikt al een eind voor me de top. Onder de rotsformaties van de top laat ik de rugzak en sneeuwschoenen achter en loop over steile sneeuw een couloir in. Deze klim ik door over duidelijke sporen tot op de topgraat. Niet veel later sta ik al op de top.

Weer een yesti wanneer ik van de top kom wanneer een solo tourskiër me kruist. Weer bij de rugzak neem ik meteen mijn spullen weer op en begin met de lange afdaling tot dicht bij de Neue Bamberger Hütte (1761m). Beneden in het dal loopt het over een autostrade aan skisporen verder. Helemaal tot aan de hut daal ik niet af, maar alvorens ze in zicht komt sla ik links af om weer kort te klimmen tot aan de Unterer Wildalmsee (1937m). Het meer is natuurlijk dichtgevroren met nog een pak sneeuw op het ijs er bovenop. Ik houd de middagpauze terwijl af en toe enkele tourskiërs voorbij komen geskied van Schafsiedel of Aleitenspitze. Dan trek ik weer op pad. Achter het meertje trek ik de Manzenkar in, het steile dalhoofd boven de Manzenkaralm. Hier traverseer ik de helling verder op weg naar de voet van Stanglhöhe (2276m), de berg die ik als einddoel voor vandaag heb aangeduid. Onderweg nog twee tourskiërs die me kwamen toe geskied. Het is vader met dochterlief. Na de gebruikelijke yesti begint ze me uit te vragen. Ik vraag al maar meteen om in het Engels verder te gaan want dat Tiroler gefladder klinkt toch nog wat anders dan dat Duits dat ze me op de middelbare schoolbanken ooit hebben proberen erin te rammen. Vader staat er als pietsnot bij en trekt zijn dochter al snel mee. Dan komt een mens eens Heidi in Tirol tegen…

Stanglhöhe (2276m) is uiteraard ook al vrij druk beskied geworden, hoewel dit een berg is die de tourskiërs minder snel zouden uitkiezen zou je denken. Ach, het is gewoon veel te mooi weer deze dagen en dan trekt half Oostenrijk met zijn ski’s naar de Kitzbüheler Alpen. Over de sporen zigzag ik naar de top. Tourskiërs zijn er ondertussen niet meer. Boven verken ik eerst de topgraat en zet dan de Akto recht tussen de rotsen, beschut tegen de wind. Daarna is het in spanning wachten op de zonsondergang. Er hangen veel sluierwolken, maar toch kleuren de Hohe Tauern op het allerlaatste moment nog rood, inclusief Großglockner (3798m) in de verte. Wanneer de zon onder is krijg ik nog een fraai zicht op de bergen. De hoge wolken, nog net beschenen door de zon vangen mooie kleuren, terwijl de bergen al in de opkomende duisternis zijn gehuld.

’s Avonds in de Akto merk ik duidelijk dat het niet meer zo koud is. Wanneer ik ga slapen is het nog slechts -8°c. Ik trek mijn slaapzak al maar niet helemaal dicht of ik ga me weer aan diggelen zweten.